ลานโพธิ์ - สำนักพิมพ์บางกอกสาส์น

งานสงกรานต์ที่วัดหนึ่งใน อ.พาน จ.เชียงราย มีการจัดงานสงกรานต์ประจำปี บรรดาหนุ่มจะข้ามถิ่นไปแอ่วสาวอันเป็นประเพณีของชาวล้านนาราณที่สืบทอดกันมาหนุ่มไทย ต๊ะอาม อยู่บ้านป่าปง ต.เจริญเมือง อ.พาน ไปแอ่วสาวด้วยความสนุกสนาน เลยลืมมองหน้ามองหลังว่าคู่อริต่างหมู่บ้านก็มาแอ่วสาวด้วย คู่อริเดินไปชักชวนสมัครพรรคพวกมาอีกสองคนเดินตามหลังหนุ่มไทยมาเงียบๆ พอได้ระยะก็ร้องเรียกชื่อ

“ไทย มึงมาแอ่วถึงถิ่นกูเชียวหรือ มึงแน่มากมาเดี่ยวเสียด้วย”

ผู้ทำผิดไปยอมสำนึกผิด คือ ผู้ไม่ประเสริฐ
ผู้ทำผิดสำนึกผิดแก้ไขปรับปรุง คือ ผู้ประเสริฐ

สวัสดีครับ มิตรรักลานโพธิ์ทุกท่าน คำๆ นี้กล่าวทักทายกันเป็นประจำ อากาศช่วงนี้เหมาะมากสำหรับมิตรรัก ท่านที่ชื่นชอบแสวงหาบรรยากาศหนาวเย็นในป่าหรือบนดอยต่างๆ การเดินทางที่ท้าทายและผจญภัยตามต่างจังหวัด ผู้ที่ชอบเดินทางบ่อยๆ มักจะรู้จักกันดี เมื่อเวลาไปต่างถิ่น ในป่าในเขามักจะมีอันตรายแฝงอยู่รอบตัวเราไปหมด บ้างก็อาจจะเกิดจากสัตว์ดุร้าย สัตว์เลื้อยคลาน แมลงมีพิษต่างๆ หรือมากไปกว่านั้น ก็คือ สิ่งที่เร้นลับ สิ่งที่เรามองไม่เห็น (ภูตผี ปีศาจ สัมภเวสี) เราจึงควรพกพาเครื่องรางของขลังติดตัวให้อุ่นใจอยู่เสมอ

แก้วตาและดวงใจ หลวงพ่อผินะ ปิยธโร วัดสนมลาว หนองแค จ.สระบุรี
ภาพและเรื่องโดย..บรรลุ  โกเมน

ผู้เขียนว่าจะเขียนแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้เขียนประวัติหลวงพ่อผินะ ปิยธโร วัดสนมลาว ให้เป็นกิจจะลักษณะสักทีหนึ่ง จนลูกศิษย์หลวงพ่อคือ คุณดำ บางลำพู นักเขียนอาวุโสประจำนิตยสารลานโพธิ์โทร.มาบอกว่า “นายรู้ไหมหลวงพ่อผินะท่านมรณภาพแล้ว มรณภาพที่วัดขณะนั่งสมาธิแล้วละสังขารไปเลย นายมัวแต่เอ้อระเหยลอยชายอยู่จนหลวงพ่อมรณภาพ”

ครับหลวงพ่อผินะ ปิยธโร องค์นี้ท่านเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดที่ชาวบ้านเรียกกันว่า “วัดสนมลาว” อยู่ในบ้านสนมลาว ที่หลวงพ่อเมื่อได้ธุดงค์มาถึงในปีพุทธศักราช 2527 เมื่อท่านมาปักกลด ชาวบ้านได้นิมนต์ท่านให้จำพรรษาอยู่ที่นั่น หลวงพ่อได้พิจารณาแล้วรับนิมนต์อยู่ที่วัดสนมลาว อันเป็นวัดเก่าแก่มาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ผู้เขียนจะตัดเรื่องจากตรงนี้ย้อนกลับไปยังประวัติความเป็นมาของท่าน ตั้งแต่เมื่อยังเป็นเด็ก เพื่อเชื่อมต่อกับเหตุการณ์ปัจจุบัน

นางกวักลูกสาวปู่เจ้าเขาเขียว
เรื่องโดย..บรรลุ โกเมน

“เชื่อกันว่านางกวักเป็นต้นแบบการกวักในเครื่องรางสากล แม้แต่เจ้าแมวกวักที่กำลังแหกตาขายกันแบบไฮเทค ก็เพิ่งมีมาหลังนางกวักของไทยเราอยู่ดี...”

เชื่อว่านักเลงพระ นักเลงเครื่องราง ส่วนใหญ่รู้จักเครื่องรางที่ทำเป็นรูปผู้หญิง แต่งตัวชุดไทยโบราณ นั่งพับเพียบบนตั่ง มือซ้ายถือถุงเงินวางไว้ที่ขา มือขวายกขึ้นในลักษณะการกวัก ที่เรียกกันติดปากว่า “นางกวัก” ในกัมพูชาเขาบอกว่า นางกวักของเขาใช้หนังปลายงวงช้างที่ล้มแล้ว นำมาตากแห้งขูดให้บาง เอาสีเขียนรูปผู้หญิงนั่งพับเพียบกวักมือ ปลุกเสกแล้วเอาติดตัวไปในเวลาค้าขาย จะขายดิบขายดีไม่นานก็รวยได้ แต่ไทยเราบอกว่า นางกวักต้องทำเป็นรูปเคารพ หลากหลายเนื้อ หลายลักษณะ จึงจะถูกโฉลกในการค้าขาย หลายคนอาจจะสงสัยว่า นางกวักมีความเป็นมาอย่างไร ผู้เขียนจึงขอนำมาเล่าสู่กันฟัง ดังที่ตำนานได้ระบุไว้ว่า