ลานโพธิ์ - สำนักพิมพ์บางกอกสาส์น

ภาพและเรื่องโดย.. โดย บรรลุ โกเมน

งานสงกรานต์ที่วัดหนึ่งใน อ.พาน จ.เชียงราย มีการจัดงานสงกรานต์ประจำปี บรรดาหนุ่มจะข้ามถิ่นไปแอ่วสาวอันเป็นประเพณีของชาวล้านนาราณที่สืบทอดกันมาหนุ่มไทย ต๊ะอาม อยู่บ้านป่าปง ต.เจริญเมือง อ.พาน ไปแอ่วสาวด้วยความสนุกสนาน เลยลืมมองหน้ามองหลังว่าคู่อริต่างหมู่บ้านก็มาแอ่วสาวด้วย คู่อริเดินไปชักชวนสมัครพรรคพวกมาอีกสองคนเดินตามหลังหนุ่มไทยมาเงียบๆ พอได้ระยะก็ร้องเรียกชื่อ

?ไทย มึงมาแอ่วถึงถิ่นกูเชียวหรือ มึงแน่มากมาเดี่ยวเสียด้วย?

?

?

ยังไม่ทันพูดโต้ตอบคู่อริก็ถีบยอดอกเซหลุนๆ ไปข้างหลัง เพื่อนอีกสองคนของคู่อริตามาซ้ำด้วยมีดปลายแหลมเข้าให้ พอเห็นปลายมีดพุ่งเข้ามาหนุ่มไทยก็เอียงตัวหลบ แต่เข้าทางอีกคนมีดอีกเล่มพุ่งเข้ามา ผ่อนหนักเป็นเบายกท่อนแขนขึ้นรับมีด เสียงปึ้กมีดเด้ง แขนบริเวณที่ถูกแทงมีรอยปลายมีดเป็นรูเล็กๆ เลือดซิบๆ ที่เรียกว่า ยางบอน คู่อริชักมีดออกมาแทงซ้ำที่ชายโครงอย่างจัง หนุ่มไทยเซถลารู้สึกจุกแน่นหน้าอก เข่าเตี้ยแต่ฝืนใจกรรเชียงหนีเพื่อจะหาอาวุธโต้ตอบ แต่พวกอันธพาลวิ่งตามมาถีบข้างหลังจนเซถลาไปข้างหน้า ล้มลงไปนอนกับพื้น

?จั้ก จึ้ก จั้ก ว้ายตายแล้ว คนจะฆ่ากันช่วยห้ามทีเร็ว?
เสียงมีดกระหน่ำแทงหนุ่มไทยผสมเสียงหวีดร้องของผู้ที่เห็นเหตุการณ์ดังลั่นตะนัง ทันใดเสียงสวรรค์ก็ดังขึ้น
?บึ้ม ๆ หยุดนะไอ้พวกบ้า หยุดเดี๋ยวนี้?

กำนันที่เป็นกรรมการวัดผ่านมาเห็นพอดีจึงชักปืนยิงขึ้นฟ้า พวกอันธพาลสามคนตกใจเสียงปืนจึงวิ่งหนีไป ปล่อยให้หนุ่มไทยค่อยๆประคองตัวลุกขึ้นเสื้อแสงขาดเป็นรู เนื้อตัวเป็นจ้ำแดงๆ หลายแห่งเพราะเกิดจากการถูกแทงด้วยมีดปลายแหลม หากเข้าก็ต้องจบลงด้วยความตาย ชาวบ้านมามุงดูกันแน่น ต่างถามว่ามีของดีอะไรติดตัว หนุ่มไทยจึงปลิ้นตะกรุดนาคเขาคำของครูบาศรีนวล วัดเจริญเมือง ที่คาดเอวอยู่เพียงดอกเดียวให้ดูแล้วบอกกับทุกคนว่า

?ตะกรุดครูบาศรีนวลวัดเจริญเมือง?

วันรุ่งขึ้นตะกรุดนาคเขาคำที่วัดเจริญเมืองถูกบูชาจนหมด ต้องรอครูบาศรีนวลลงอักขระและปลุกเสกใหม่ สำหรับหนุ่มไทย ครูบาศรีนวลรดน้ำมนต์ให้ก่อนจะเป่ากระหม่อมซ้ำ ครูบาศรีนวลบอกกับหนุ่มไทยว่า

?คุณพระคุณเจ้าช่วยเอาไว้ ไม่งั้นตายไปแล้ว?

อีกรายหนึ่งภรรยามีอาการปวดหัวมาหลายวันไปหาหมอเอายามากินก็ไม่หาย จึงพากันมานมัสการครูบาศรีนวลเพื่อให้พ่นศีรษะให้ ครูบาศรีนวลนั่งหลับตาครู่หนึ่งก็บอกว่า

?ตะกรุดที่ฉันให้ไปน่ะทำไมเอาไปใส่ไว้ใต้หมอน ฉันบอกให้เอาไว้สูงๆ ไง ไม่ต้องทำอะไรกลับบ้านไปเอาตะกรุดไปไว้ที่สูงๆ แค่นี้ก็หาย ไม่ต้องไปกินยาให้เปลืองเงิน?

ตั้งแต่เอาตะกรุดออกจากใต้หมอนไปไว้บนที่สูงก็หายปวดหัวเป็นปลิดทิ้ง เรื่องนี้มีผู้รู้เห็นหลายคนตะกรุดนาคเขาคำ เป็นตะกรุดตำรับเก่าของล้านนา ครูบาศรีนวลไปขอสืบสานวิชามาจากครูบาปัญญา วัดบ้านต๋อม จ.พะเยา โดยเดินธุดงค์ไปขอเรียน เป็นศิษย์คนสุดท้ายที่ได้วิชาจากครูบาปัญญา เพราะท่านได้มรณภาพหลังจากถ่ายทอดวิชาให้กับครูบาศรีนวล
ตะกรุดโทนที่ครูบาศรีนวลสร้างเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ.2483 อันเป็นปีที่ไทยส่งทหารเข้าไปยึดดินแดนที่ฝรั่งเศสเคยบังคับเอาไปในสมัยพระบาทสมเด็จพระปิยมหาราชคืน เรียกกันว่า ?สงครามอินโดจีน? เพราะศิษย์ของท่านหลายคนไปราชการสงครามครั้งนี้ ปรากฏว่าไปถูกยิงไม่เข้าแคล้วคลาดจากสะเก็ดกระสุนปืนใหญ่

ตอนนั้นไม่ค่อยมีคนรู้จักมากนักนอกจากคนใกล้วัด แต่ต่อมาในสงครามเกาหลีและเวียดนามตะกรุดนาคเขาคำไปปรากฏอภินิหารมากมายจนเป็นที่ประจักษ์ ทำให้มีคนรู้จักตะกรุดนาคเขาคำมากขึ้น

การสร้างตะกรุด ต้องลงอักขระในวันพระ 8 ค่ำ 15 ค่ำเท่านั้น กับในวันที่ 15 เมษายนของทุกปีที่ชาวล้านนาเรียกวันพญาวัน ท่านจะลงมากหน่อยมีผู้นำแผ่นทองคำ นาก เงิน มาให้ท่านลง ปกติตะกรุดที่ท่านสร้างจะเป็นเนื้อทองแดง เมื่อลงอักขระแล้วก็กลึงด้วยจิตให้อักขระทุกตัวมีอิทธิฤทธิ์ จากนั้นก็ม้วน การม้วนก็ต้องบริกรรมคาถา เสกเชือกที่จะมาร้อยตะกรุด ร้อยแล้วผูกปมประกับหัวท้ายก็ต้องบริกรรม เสร็จแล้วก็นำมาปลุกเสกรวมอีกครั้งก่อนจะแจก

อุปเท่ห์การใช้ครูบาศรีนวลกำหนด ดังนี้
ก่อนจะคาดเอวให้ยกตะกรุดจรดหน้าผาก ตั้งนะโมสามจบ ร่ายคาถาปลุกตะกรุดนาคเขาคำว่า

?อิมานิ ปะติราชา อาละวะกะปิ ธัมมิปะถะวีราชา อะสุระราชา พรหมะราชาโยวันนะกะฉะ นะโมพุทธายะ? 3 จบ จึงคาดติดเอวไว้

หากจะต้องเข้าสงครามหรือผ่านพื้นที่อันตรายให้ตะกรุดอยู่ที่หน้าท้องผูกไม่ต้องแน่นมาก ขยับตะกรุดวนขวาตามเข็มนาฬิกาให้ตะกรุดกลับมาที่หน้าท้องตามเดิม เวลาขากลับให้หมุนตะกรุดทวนเข็มนาฬิกาให้ตะกรุดอยู่ที่ด้านหลัง
จวนตัวจะกำบังศัตรูให้เอามือตบที่ตะกรุด 3 ครั้ง แล้วชี้มือไปในทิศที่เราจะไม่ไป จากนั้นก็หนีเอาตัวรอดไป ศัตรูตามมาจะหลงทิศไปคนละทิศกับที่เราหนีไป หากจะให้ค้าขายดีก็เอาตะกรุดแช่ในน้ำที่มีฝักหรือใบส้มป่อยลอยอยู่ ส่วนหนึ่งล้างหน้า ส่วนหนึ่งพรมหน้าร้าน จะค้าขายดีตามที่ปรารถนา

ตะกรุดนาคเขาคำของครูบาศรีนวล สร้างตั้งแต่ปี พ.ศ.2483 เป็นต้นมาเป็นจำนวนมากแต่ก็ไม่เคยพอ เพราะมีผู้มาบูชาที่วัดเป็นประจำ เพราะเสียงเล่าลือจากปากต่อปากนั่นเอง เรียกว่าไม่ต้องโฆษณาก็ดังไปทั่วประเทศไทย ครูบาศรีนวลมักปลีกวิเวกไปนั่งปฏิบัติธรรม เมื่อท่านเข้าไปเจริญสมาธิแล้วละก็ฝนจะตก น้ำจะท่วม แผ่นดินจะไหว ห้ามรบกวนท่านเด็ดขาด เพราะเป็นคำสั่งกำชับของครูบาศรีนวลเอง เพราะเมื่อท่านทรงอยู่ในฌานแล้วท่านจะกำหนดเองว่าจะเข้าออกเป็นเวลานานเพียงใด เมื่อได้เวลาที่กำหนดท่านก็จะออกจากฌาน เรียกว่า ?วสีภาพ? การเข้าออกฌานอันรวดเร็ว และสามารถทรงฌานได้ตามที่กำหนดไว้ทุกประการ

นี่คือตะกรุดนาคเขาคำ สำนักวัดเจริญเมือง ที่ครูบาศรีนวลได้จัดสร้างติดต่อกันมาเป็นเวลานานปรากฏอภินิหารนานาประการ เป็นที่ประจักษ์แก่สาธุชนจนถึงบัดนี้

( ที่มา : ลานโพธิ์ ฉบับที่ 942 เดือนมกราคม 2549 : ตะกรุดนาคเขาคำ ครูบาศรีนวล? วัดเจริญเมือง อ.พาน จ.เชียงราย : โดย บรรลุ โกเมน )

ลิขสิทธิ์ ? 2010 ลานโพธิ์ - สำนักพิมพ์บางกอกสาส์น. สงวนไว้ซึ่งสิทธิทั้งหมด. กรุณาอย่าตัดต่อหรือคัดลอกข้อเขียนเพื่อการแจกจ่ายทางอีเมลหรือโพสข้อเขียนลงบนเว็บไซด์ กรุณาใช้เครื่องมือของเว็บไซด์ลานโพธิ์ เพื่อแสดงความคิดเห็น.

Copyright Bangkoksarn Publishing 2010.? Please don't cut articles from LanpoThai.com and redistribute by email or post to the web. You may share using our article tools.