ลานโพธิ์ - สำนักพิมพ์บางกอกสาส์น

เรื่องโดย กมล ฉายาวัฒนะ ภาพโดย กองบรรณาธิการ

ต่อจากฉบับที่แล้ว ...

ก่อนจะเข้าวัดเชตวัน ได้แวะบ้านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ผู้สร้างพระเชตวันมหาวิหารถวายสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า อนาถบิณฑิกเศรษฐี เป็นบุตรของ สุมนเศรษฐี แห่งเมืองสาวัตถี เดิมชื่อ สุทัตตะ เป็นผู้ใจบุญสุนทาน ชอบทำทานแก่คนยากจน ทำให้ได้ชื่อว่า อนาถบิณฑิกซึ่งแปลว่า ผู้มีก้อนข้าวเพื่อคนอนาถา เมื่อบิดาสิ้นชีวิตได้ครอบครองทรัพย์สมบัติสืบต่อมา เมื่อครั้งไปค้าขายที่เมืองราชคฤห์ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าและได้สดับพระธรรมที่พระพุทธองค์ทรงแสดงเรื่องอนุปพพิกถา ว่าด้วยเรื่องทานกถา เรื่องศีลคือสีลกถา เรื่องสวรรค์คือ สัคคกถา เรื่องโทษและความเลวทรามเศร้าหมองแห่งกาม คือ กามาทีนวกถา

เรื่องโดย กมล ฉายาวัฒนะ ภาพโดย กองบรรณาธิการ

ต่อจากฉบับที่แล้ว ...

ถัดจากนี้ไปเป็นช่วงของการเดินทาง ซึ่งกำหนดเดินทางต่อไปยัง เมืองสาวัตถี ซึ่งเป็นการเดินทางโดยรถบัสปรับอากาศ ระยะทางประมาณ 270 กม. และประมาณเวลาเดินทาง 8 ชั่วโมงเช่นเดิม ถนนราดยางราบเรียบพอใช้ แต่ก็คดเคี้ยวผ่านไปตามบ้านเรือนร้านตลาด ลักษณะเป็นชุมชนชนบทของอินเดีย ซึ่งมีสภาพความเป็นอยู่ดีพอใช้ ผู้คนมีการทำมาหากิน มีตลาดคล้ายตลาดนัดในบ้านเรา ขายพืชผลโดยเฉพาะผักสดเป็นพวกกะหล่ำปลีและดอกกะหล่ำขาวอวบหัวใหญ่ๆ ดูน่ากิน แต่เท่าที่ผ่านมา อาหารตามโรงแรมก็มีผัดผักพวกนี้ ซึ่งควรจะสดใหม่รสชาติดี แต่พอลองชิมแล้วก็เพียงแต่ว่า พอกินได้ เท่านั้นเอง

เรื่องโดย กมล ฉายาวัฒนะ ภาพโดย กองบรรณาธิการ

ต่อจากฉบับที่แล้ว ...

เมืองสารนาถ
เมืองสารนาถอยู่ห่างจากพาราณสีออกไปประมาณ 7 กิโลเมตร นั่งรถผ่านเจาคันธีสถูป ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นที่พระพุทธเจ้าเสด็จมาพบกับปัญจวัคคีย์เป็นครั้งแรก ภายหลังที่ได้ตรัสรู้แล้ว โดยพระพุทธองค์เสด็จจากพุทธคยามายังเมืองสารนาถแห่งนี้

เจาคันธีสถูป เดิมเป็นสถูปที่ค่อนข้างสูง ปรักหักพังลงเหลือเป็นเนินดิน และมีการก่อสร้างเป็นแท่งสูงซ้อนขึ้นไปในสมัยราชวงศ์โมกุล ซึ่งเป็นมุสลิมที่เข้ามามีอำนาจอยู่ในอินเดีย

เรื่องโดย.. กมล ฉายาวัฒนะ ภาพโดย.. กองบรรณาธิการ

ต่อจากฉบับที่แล้ว

พาราณสี
เมืองพาราณสี ชื่อนี้คนไทยส่วนใหญ่รู้สึกคุ้นเคย เพราะเวลาอ่านหรือฟังเรื่องราวเกี่ยวกับพุทธประวัติจะได้ยินชื่อนี้บ่อยมาก มีพุทธวจนะกล่าวถึงเมืองนี้ไว้ว่า “ภิกษุทั้งหลาย เรื่องเคยมีมาแล้วในกรุงพาราณสี ได้มีพระราชาแห่งรัฐกาสี ทรงพระนามว่า พรหมทัต เป็นกษัตริย์ที่มั่งคั่ง มีทรัพย์มาก มีโภคะมาก มีแสนยานุภาพอันเกรียงไกร มีพาหนะมาก เป็นมหาวิชิต มีฉางหลวงเต็มไปด้วยข้าวเปลือก” เรื่องราวของพาราณสีมีปรากฏในชาดกมานานนับพันปี มีในชาดกต่างๆ มากมายหลายเรื่อง ในฐานะที่พาราณสีเป็นเมืองสำคัญ เป็นเมืองหลวงของแคว้นกาสีมาแต่ครั้งพุทธกาล

เรื่องโดย.. กมล ฉายาวัฒนะ ภาพโดย.. กองบรรณาธิการ

ต่อจากฉบับที่แล้ว

ย้อนกลับมาที่ เมืองนาลันทา มีมหาวิทยาลัยนาลันทา ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยสงฆ์แห่งแรกของโลก มีความสำคัญและยิ่งใหญ่มากในอดีต เมื่อครั้งพุทธกาล เคยเป็นสวนมะม่วงของทุสสปาวาริกเศรษฐี ได้ถวายให้พระพุทธเจ้าเป็นเพียงวัดแห่งหนึ่ง ต่อมาได้รับการสร้างขยายและจัดการศึกษาจนเป็นมหาวิทยาลัยใหญ่ของสงฆ์สืบต่อมา ตั้งแต่สมัยพระเจ้าอโศกมหาราช ได้รับการก่อสร้างเพิ่มเติมในสมัยคุปตะ ประมาณพุทธศตวรรษที่ 10 และเจริญรุ่งเรืองสูงสุดในสมัย พระเจ้าหรรษวรรธนะ พุทธศตวรรษที่ 12 ภายในนาลันทาเต็มไปด้วยวัดวาอาราม และมีพระสงฆ์ที่เดินทางมาศึกษาหาความรู้จำนวนหลายหมื่นรูป โดยเดินทางมาจากประเทศต่างๆ ทั่วโลก