ลานโพธิ์ - สำนักพิมพ์บางกอกสาส์น

ในครั้งพุทธกาล นาลันทา มหาวิหาร แห่งนี้เป็นสวนมะม่วงของ ทุสสปาวาริกเศรษฐี ได้อุทิศถวายแก่พระพุทธเจ้า ขณะดียวกันในยุคหลังที่กษัตริย์อินเดีย ราชวงศ์คุปตะ ทรงเข้ารับอุปถัมภ์ ทำให้เมือง นาลันทา พัฒนาขึ้นเป็น มหาวิทยาลัย สงฆ์ เป็นหน้าเป็นตาในหมู่นักศึกษา แม้แต่ มหาวีระ ศาสดาแห่งศาสนา เชน หรือ ชินะ ผู้เชื่อมั่นในการเปลือยกาย ก็มาเผยแผ่คำสอนที่นี่ด้วยเหมือนกัน ระหว่าง ศาสนาเชน กับ พุทธ นั้น มีหลักคำสอนที่คล้ายคลึงกันมาก คือ การปฏิเสธพระเจ้าด้วยกันทั้งคู่ แต่ศาสดามหาวีระ เน้นการไม่เบียดเบียน การสันโดษ จึงเปลือยกายไม่บริโภคเนื้อสัตว์ทุกชนิด

สาวกของพระพุทธเจ้าเคยปุจฉาธรรมกันหลายครั้ง ปรากฏว่าปัญหาที่สาวกของศาสดามหาวีระยกมาถาม พระพุทธเจ้าทรงตอบได้หมด แต่คำถามที่ศิษย์สาวกของพระพุทธเจ้าถามกลับไป พระมหาวีระอึกอักตอบไม่เต็มเสียง มีอาการเหงื่อแตกพลั่ก สาวกของพระมหาวีระจึงละทิ้งแนวทางเดิม หันมานับถือพระพุทธศาสนากันจำนวนมาก ขณะที่ศิษย์พระตถาคตยังมั่นคงในศรัทธาอยู่เช่นเดิม

เมื่อปี พ.ศ.1300 (ค.ศ.757) พระถัมซัมจั๋ง ที่ท่านได้เดินทางมาอินเดีย เข้าศึกษาใน มหาวิทยาลัย นาลันทา อยู่ถึง 5 ปี ในสมัย ท่านศีลภัทร เป็นอธิการบดี ได้บันทึกจดหมายเหตุไว้ถึง 600 หน้า เป็นภาษาจีน จากนั้นได้เดินทางจาริกไปประเทศต่างๆ รวม 17 ปี ระยะทาง 15,000 ไมล์

จดหมายเหตุ พระถังซัมจั๋ง นับว่าเป็นประโยชน์มาก ทำให้คนรุ่นหลังได้แจ่มแจ้งในความเป็นไปของ มหาวิทยาลัย นาลันทา ด้วยว่าท่านอยู่ที่นี่นาน และเป็นผู้มีปัญญา ได้รับตำแหน่งเป็นรองอธิการบดี ทุกคนต่างก็ประสงค์ให้ท่านอยู่ที่นี่ แต่ท่านไม่ยอม อ้างว่าพระอาทิตย์เดินทางรอบโลก ขจัดความมืดทั้งปวง ท่านจะอยู่ ณ สถานที่นี้นานเกินไปไม่ได้ จำต้องกลับไปยังบ้านเกิดเมืองนอนของตน ด้วยเหตุผลเดียวกัน

( ที่มา: ลานโพธิ์ ฉบับที่ 1079 เดือนกันยายน 2554 : มหาวิทยาลัย ของโลก นาลันทา )

ลิขสิทธิ์  2011 ลานโพธิ์ - สำนักพิมพ์บางกอกสาส์น. สงวนไว้ซึ่งสิทธิทั้งหมด. กรุณาอย่าตัดต่อหรือคัดลอกข้อเขียนเพื่อการแจกจ่ายทางอีเมล หรือโพสข้อเขียนลงบนเว็บไซด์ กรุณาใช้เครื่องมือของเว็บไซด์ลานโพธิ์ เพื่อแสดงความคิดเห็น.

Copyright Bangkoksarn Publishing 2011. Please don't cut articles from LanpoThai.com and redistribute by email or post to the web. You may share using our article tools