ลานโพธิ์ - สำนักพิมพ์บางกอกสาส์น

ภาพและเรื่องโดย..เมฆ เมืองชุมพร

หลวงพ่อแถม เป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีเกียรติคุณกว้างไกลไร้พรมแดนของเมืองเพชรอีกรูปหนึ่งในขณะนี้ ท่านเป็นพระเกจิอาจารย์ในสายมหานิกายที่พูดน้อย ไม่ค่อยถนัดในเรื่องคุย แต่เข้มขลังในอาคม โดยเฉพาะ ตะกรุด ของท่านนั้นถือว่าเป็นมหาอำนาจในทางอยู่ยงคงกระพันเป็นเลิศอีกรูปหนึ่งในยามนี้ ในอดีตคนเพชรถือว่าเป็นคู่แข่งรูปสำคัญกับ หลวงพ่อตัด วัดชายนา เพียงแต่หลวงพ่อตัดนั้นท่านเป็นสายพระธรรมยุติ ส่วน หลวงพ่อแถม ท่านเป็นพระเกจิอาจารย์ในสายพระมหานิกาย พระอาจารย์ทั้งสองรูปนี้เป็นสหธรรมิกกันมาช้านานไปมาหาสู่กันบ่อยๆ ตะกรุดของท่านนั้นเป็นเลิศในทางคงกระพันชาตรี หนังเหนียวชนิดยิงไม่ออก แทงไม่เข้า ตามที่เขาเล่าลือกันมาจากปากสู่หู

ภาพและเรื่องโดย..ศักดิ์ อโยธยา

หลังจากที่เรื่องราวของ “หลวงพ่ออ่ำ” จบลงไป ใคร่ขอเสนอประวัติของศิษย์เอกองค์หนึ่ง ซึ่งก่อนหน้านี้ได้เคยเอ่ยถึงท่านแบบประปราย ไม่ได้ลงลึกไปในรายละเอียดเพราะเห็นว่าน่าจะยกเอามากล่าวต่างหาก เนื่องจากมีสาระที่น่าสนใจไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าบูรพาจารย์องค์นั้น ท่านผู้นี้คือ “หลวงพ่อขัน” วัดนกกระจาบ ซึ่งถือเป็นเจ้าตำรับแห่งความคงกระพันของเมืองอยุธยาก็ว่าได้ เพราะเล่าลือกันมาตั้งแต่สมัยที่ท่านยังมีชีวิตตราบปัจจุบันว่า ถ้าใครได้สักยันต์หรือมีวัตถุมงคลของหลวงพ่อขัน แมลงวันไม่มีทางได้กินเลือด มิพักต้องพูดถึงเรื่องตายโหง

ภาพและเรื่องโดย..สุธน ศรีหิรัญ

ในระหว่างที่หลวงพ่อทองศุข อินทโชโต เป็นเจ้าอาวาสวัดโตนดหลวงนั้น มีพระคู่ใจของท่านเสมือนพระเลขาอยู่สององค์คือ “หลวงพ่อนิ่ม” ซึ่งต่อมาไปเป็นเจ้าอาวาสวัดเขาน้อย และอีกองค์หนึ่งคือ “หลวงพ่อจันทร์” ต่อมาไปเป็นเจ้าอาวาสวัดมฤคทายวัน ทั้งสององค์นี้ได้รับการถ่ายทอดพุทธาคมจากหลวงพ่อเอาไว้มาก เสมือนศิษย์รุ่นน้องอีกสององค์คือ “หลวงพ่อแผ่ว” ซึ่งต่อมาได้เป็นเจ้าอาวาสวัดโตนดหลวง และ “หลวงพ่อย้อน” หรือ “พระครูพิพัฒน์นกิจ” ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดโตนดหลวงองค์ปัจจุบัน นอกจากนี้ลูกศิษย์ของหลวงพ่อในเพชรบุรีมีอีกหลายองค์ เช่น หลวงพ่อจ่าง วัดเขื่อนเพชร หลวงพ่อยิด วัดหนองจอก เป็นต้น

ภาพและเรื่องโดย… นายแพทย์จรัญ ชัยศิริ

เมื่อวันหยุดสุดสัปดาห์ ต้นเดือนสิงหาคม พ.ศ.2544 ผู้เขียนกับคุณนิยต เสตสุวรรณ เดินทางด้วยพาหนะฮอนด้า ขับเคลื่อนสี่ล้อคันโปรด ตรงไปสู่วัดพระญาติการาม เลขที่ 15 หมู่ที่ 5 ตำบลไผ่ลิง อำเภอพระนครศรีอยุธยา ที่ตั้งอยู่ริมถนน ใกล้ทางแยกที่ตัดตรงสู่สะพานปรีดี-ธำรง ข้ามไปตัวเกาะกรุงเก่าหรือพระนครศรีอยุธยา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม กว้างขวางร่มเย็น เพราะมีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 9 ไร่ 3 งานเศษ บริเวณวัดสะอาดสะอ้าน ร่มรื่นดี มีพระอุโบสถหลังใหญ่ กว้าง 8 เมตร ยาว 23 เมตรเศษ

ภาพและ เรื่องโดย.. มนัส โอภากุล

“วัดใหม่พิณสุวรรณ” เป็นวัดสร้างใหม่ราวปลายรัชกาลที่ 5 พระพุทธเจ้าหลวง พ.ศ.2450 โดยโยมพิณกับโยมสุวรรณ เทพแก้ว สองสามี-ภรรยาบริจาคที่ดินให้สร้างวัด อาราธนาหลวงพ่อปิ่นมาเป็นผู้ดำเนินการสร้าง ขณะเริ่มลงมือก่อสร้างวัด หลวงพ่อเรื่อง ชิณฺณปุตฺโต อุปสมบทและจำพรรษาอยู่กับหลวงพ่อแสง ศึกษาพระธรรมวินัยและวิปัสสนากรรมฐานกับหลวงพ่อแสง หลวงพ่อปิ่นจึงมาขอให้หลวงพ่อเรื่องซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานของท่านไปช่วยกันสร้างวัดใหม่พิณสุวรรณ หลวงพ่อเรื่องก็มีความยินดีไปช่วยกันสร้างวัดใหม่พิณสุวรรณจนสำเร็จ หลวงพ่อเปิ่นเป็นพระที่มีความรู้ทางแพทย์แผนโบราณมีชื่อเสียงมาก