ลานโพธิ์ - สำนักพิมพ์บางกอกสาส์น

ศาสตร์แห่งพรหม ในตอนนี้ ผู้เขียนขอนำเสนอเป็นตอนภาคพิเศษอันเกี่ยวเนื่องกับวิชาพรหมศาสตร์ อันเกี่ยวเนื่องกับวัตถุมงคลและประสบการณ์มหัศจรรย์พันลึก ที่น่าสนใจควรแก่การติดตามอีกตอนหนึ่ง อันต่อเนื่องจากที่ผู้เขียนได้นำเสนอที่มาและวัตถุมงคลรุ่นแรกๆ ที่ท่าน อาจารย์ทองแถม ศาสตระรุจิ อาจารย์ใหญ่ในวิชาการพรหมศาสตร์ได้จัดสร้าง จ่ายแจกแต่เพียงอย่างเดียวมิไ5ด้มีการจำหน่าย จนได้รับการกล่าวขวัญถึงความเป็นมงคลศักดิ์สิทธิ์ สามารถคลี่คลายทุกข์ภัยต่างๆ ได้เป็นอย่างดี

หลายสิบปีมาแล้ว มีพระพุทธรูปที่เรียกกันว่า “พระรัตนะ” (หมายความว่าเป็นพระที่สร้างในสมัยรัตนโกสินทร์) ออกมาให้เช่าหากันมาก เป็นพระทรงเครื่องหรือทำจีวรเป็นดอกดวง ลงรักปิดทอง เป็นพระปางต่างๆ เช่น ปางไสยาสน์ ปางสมาธิ ปางห้ามพระญาติ ปางห้ามสมุทร บ้างก็ทำเป็นพระสังกัจจายน์ ปางฉันภัตตาหาร ฯลฯ นอกจากนี้ก็มีปางพิเศษต่างๆ ที่นิยมสะสมกันมาก มีอยู่แบบหนึ่งคือทำเป็นรูปเทวดาประทับบนหลังวัว และวัวนั้นมีลักษณะต่างกัน เมื่อนำมาวางเรียงกันแล้ว เป็นศิลปะที่งดงามน่าชมมากนอกจากนั้นเทวดาที่ประทับบนหลังวัวก็นั่งไม่เหมือนกัน และเป็นเทวดาที่แปลกคือมีถึง 10 กร ถือเทพศัสตราวุธหลายอย่าง มีจักร และพระขรรค์ เป็นต้น

พระบูชาศิลปะลพบุรีแบบนครวัด ซึ่งนำมาเสนอปกสายสิญจน์เล่มที่สร้างขึ้นราว ค.ศ.12-13 ขนาดความสูง 20 นิ้ว หน้าตักองค์พระกว้าง 8 นิ้ว มีพุทธศิลปะเลิศล้ำค่างดงามปานเนรมิต นับว่าพระพุทธรูปบูชาองค์นี้มีความงามสมบูรณ์แบบศิลปะลพบุรีนครวัดโดยแท้จริง

พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล ทรงเมตตาประทานให้ถ่ายภาพเป็นพิเศษ และได้ชมอย่างใกล้ชิด พระพุทธรูปองค์นี้มีความงามเล่าลือกันมาก นิตยสารทางโบราณคดีของต่างประเทศเคยขอนำภาพไปเผยแพร่มาแล้วมากมาย พิพิธภัณฑสถานในหลายประเทศขอนำภาพไปแสดงหลายต่อหลายแห่ง และเป็นที่น่ายกย่องกันในวงการพระพุทธรูปและโบราณคดีว่า พระพุทธรูปองค์นี้ เป็นพระพุทธรูปที่มีฝีมือการปั้นที่อุดมด้วยศิลปะสมบูรณ์ทุกประการหาที่ติมิได้ ท่านเจ้าของรักษาสภาพไว้อย่างดีไม่มีรอยชำรุดแม้แต่น้อย

“ฤาษีสัมฤทธิ์ศิลปะสุโขทัย” องค์นี้ พบจากโบราณสถานซึ่งเป็นเทวาลัยในเมืองสุโขทัย สมัยกรมหลวงลพบุรีราเมศร์ ภายหลังตกทอดมายังพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธ์ยุคล ซึ่งเป็นโอรส เป็นฤาษีสัมฤทธิ์ซึ่งมีศิลปะงดงามสมบูรณ์เป็นพิเศษ รู้จักกันดีในบรรดานักนิยมของเก่าและเทวรูป เพราะมีนิตยสารศิลปวัตถุโบราณที่มีชื่อของฝรั่งเศสหลายฉบับเคยนำไปพิมพ์เผยแพร่มาแล้ว